|
Πηγή:
2 φεγγάρια στη Θάσο
Αρχαίο
θέατρο
Θάσου
Ιστορικό της
έρευνας και της αναστήλωσης
Στα
1921 ο γραμματέας της Γαλλικής
Αρχαιολογικής
Σχολής Αθηνών Georges Daux άρχισε την ανασκαφική έρευνα του
αρχαίου θεάτρου της Θάσου. Ο ρυθμός της πρώτης έρευνας, που
κράτησε δύο χρόνια, ήταν γρήγορος όπως όλες οι ανασκαφές των
χρόνων εκείνων, τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό της
Σχολής και επιπλέον ο ανασκαφέας αφιέρωσε στο θέατρο και το
mimoire του, δηλαδή την βασική του εργασία, ως μέλος της Σχολής.
Αυτές οι πρώτες παρατηρήσεις αποτέλεσαν την ουσιαστική μας γνώση
για το μνημείο για πολλά χρόνια και, παρ' όλο που δεν αποτελούν
την τελική δημοσίευση, περιέχουν καίριες επισημάνσεις για τις
ιδιαιτερότητες του θεάτρου.
Η
πρώτη ανασκαφή αποκάλυψε το κοίλο του θεάτρου στο σύνολο του, την
ορχήστρα, τις παρόδους και τμήμα της σκηνής του. Στα χρόνια που
ακολούθησαν, η έρευνα επικέντρωσε το ενδιαφέρον της στη μελέτη
των ήδη γνωστών στοιχείων και κυρίως σε ξεκαθάρισμα της
αρχιτεκτονικής μορφής του σκηνικού οικοδομήματος.
Έτσι
φτάσαμε στα 1992, οπότε για τις ανάγκες της αναστήλωσης
χρειάστηκαν συμπληρωματικές γνώσεις για το μνημείο, και σε
συνεργασία με την Γαλλική Σχολή με ανασκαφική έρευνα τεσσάρων
χρόνων ολοκληρώσαμε την ανασκαφή. Στην περίοδο αυτή ερευνήθηκε ο
τρόπος και ο χρόνος ολοκλήρωσης του κοίλου, που μεγάλωσε αισθητά
στην ρωμαϊκή εποχή. Κυρίως όμως αποκαλύφτηκε το σκηνικό
οικοδόμημα, τόσο αυτό της ρωμαϊκής εποχής που είναι ορατό και
σήμερα, όσο και η παλαιότερη φάση του των υστεροκλασικών χρόνων.
Οι εργασίες συντήρησης και μερικής αναστήλωσης στο θέατρο της
Θάσου άρχισαν από τον Δημήτρη Λαζαρίδη στα 1957, προκειμένου να
ενταχθεί το μνημείο στο τότε δημιουργούμενο φεστιβάλ Φιλίππων -
Θάσου. Τότε στερεώθηκε το θωρακείο της ορχήστρας, συμπληρώθηκαν
τα κενά στα μαρμάρινα εδώλια του κοίλου με Dexion και ξύλινη
επένδυση και διαμορφώθηκε και το μονοπάτι που οδηγεί στο θέατρο.
Με την πάροδο του χρόνου σάπισαν τα ξύλα, τα δέντρα που υπήρχαν
στο κοίλο βοήθησαν σ' αυτό με την μετάδοση ασθενειών και μυκήτων
κι έτσι στα 1987, για λόγους προστασίας του μνημείου και των
θεατών, το θέατρο έκλεισε για να ολοκληρωθεί η ανασκαφική έρευνα.
Έχοντας όλες τις αρχαιολογικές πληροφορίες για το θέατρο
προχωρήσαμε στην σύνταξη μελετών για την συντήρηση και την
αναστήλωση του. Στερεώθηκαν τα αναλήμματα προς την πλευρά της
θάλασσας με αγκυρώσεις μέχρι τον φυσικό βράχο, γεωδαιτικές και
γεωτεχνικές μελέτες έδωσαν στοιχεία για τον τρόπο αναστήλωσης του
κοίλου, τέλος η μαθηματική αποτύπωση του κοίλου μας καθοδήγησε
στην επιλογή της φάσης αναστήλωσης του θεάτρου, που είναι και η
τελική ρωμαϊκή φάση του.
Στα χρόνια 1996-2002 με χρηματοδότηση του 2ου Κοινοτικού Πλαισίου
Στήριξης και ποσόν 488.000.000 δρχ. άρχισε η ουσιαστική
αναστήλωση του θεάτρου, που ωστόσο δεν ολοκληρώθηκε και θα
συνεχιστεί εφόσον το μνημείο ενταχθεί στο 3ο Κοινοτικό Πλαίσιο
Στήριξης. Αναστηλώθηκε ήδη μέρος του κοίλου του θεάτρου με
αναδιάταξη των μαρμάρινων εδωλίων του και συμπλήρωση των μεταξύ
τους κενών με νέα μαρμάρινα. Στο κεντρικό σημείο του κοίλου, όπου
έλειπαν παντελώς τα μαρμάρινα εδώλια κατασκευάστηκε μεταλλικό
ανοξείδωτο ικρίωμα με ξύλινη επένδυση. Οι πλάκες του θωρακείου
τοποθετήθηκαν στην τελική σωστή τους θέση και συμπληρώθηκαν τα
κενά, η ορχήστρα απέκτησε το τελικό της επίπεδο και τέλος
διαμορφώθηκε το επίπεδο των δωματίων του κτιρίου της σκηνής ώστε
να είναι σε χρήση. Έτσι το θέατρο εντάχθηκε και πάλι στο πλαίσιο
των παραστάσεων του φεστιβάλ Φιλίππων Θάσου μετά από
δεκαεφτάχρονη διακοπή.
Ζήσης Μπόνιας
Διευθυντής της
Εφορείας
Αρχαιοτήτων
Καβάλας
Πηγή: 2 φεγγάρια στη Θάσο |
[