|
Τρεις γιοι είχι ου Κυργιάκους.
Ήταν κι τα τρίγια καλά πιδγιά κι μέσα στου μΠρίνου άκγεις
για τα πιδγιά αυτά τα καλύτιρα λόγια. Φτουχά, αλλά
ιργατικά, φαίνταν απ' θα προυκόβαν.
- Μπουρεί να τράβξις πουλλά
μι τα κόμματα, Κυριάκου, αλλά οι γιοι σ' κι οι τρεις εν'
άπου ένα κουμμάτ' μάλαμα.
Κι καμάρουνι ου Κυριάκους για
τζ γιοι τ' απ' ήταν ένα κουμμάτ' μάλαμα.
Ου μιγάλους, ου Παναγιώτς,
υπηρέτσι σι μια μουνάδα στα μλάρια.
- Τιμή σ' εν', ντουν είπι ου
μπαμπάς τ' όταν απουλύθκι. Ιμείς κι απ' κατρούμ', ζιρβά
γκντούμ' του κατρουλιό μας. Αντί, μι του καλό, να βρεις
τώρα κι ένα καλό κουρτσοΰδ' να μι κάνς αγγόνια.
- Βρήκα! ντου λέει ου
Παναγιώτς.
— Μπράβου γιε μ'. Κι για να
έχου καλό ρώτμα ποια εν'; Ντη ξερού;
-Τ' Βάρσαμα η θυγατέρα. Τα
είχαμ' ακόμα προυτού φύγου φαντάρους κι τώρα ήρτι η ώρα να
μας δώεις ντν ιφκή σ'.
- Ντ'γκατάρα μ' θα σι δώσου,
τναμένι. Ριζίλ' θα μι κάνς κι δε θα έχου μούτρα να βγω
στου γκόσμου. Ιμείς, μαρέ, σκόρδου τρώμ' κι βρουμούμ'
Ριζουσπάστ'. Τιργιάζ' του χνώτου μας μι του θκό ντουν;
- Γιατί, πατέρα, νκουκυροί
εν', μι τόσην πιριουσία. Σάμα αυτοίν τι τρων κι τι βρουμά
του χνώτου ντουν;
— Αυτοίν ό,τ' σκατά κι να
φαν', του χνώτου ντουν βρου μα βασιλιά. Αμα πάρς αυτό του
σούσαλου θα μι ριζιλέψεις σ' ούλου του χουργιό.
Ντουν είπι πουλλά, κι τι δε
ντουν είπι. Αλλά αυτό απ' λεν "άμα θέλ' η νύφ' κι ου
γαμπρός τύφλα να 'χ' ου πιθιρός" έχ' χου*. Ου Παναγιώτς
του στιφανώθκι του κουρίτσ' κι ου μπαμπάς τ' οχ' μουνάχα
πήγι σν αγκλησά αλλά κι στιφανουφούλσι κι τσι κρέμασι κι
άπου μια λίρα κι τς ιφκήθκι κι τσι δγιό καλά μυαλά κι
καλοί απουγόν' κι χόριψι κι μι τζ ζμπιθέρ' στου γλέντ' κι
έρξι κι λιφτά στα όργανα. Κι μπουρείς να πεις ότι πουλλά
τέτοια γίνουντιν αλλά πάντα σιγά σιγά ου γουνιός τα
καταπίν'.
Ντου γΚυργιάκου όμους ντουν
είχι κρατμένου κι άλλου πουτήρ' φαρμάκ' η μοίρα τ'.
Δε μπέρασι πουλύς κιρός κι θα
γίνταν ικλουγές. Ένα βράδ' ου Παναγιώτς πήγι στου μπατέρα
τ' κι ντου λέει: πατέρα, πιδί σ' είμι, θέλου να μι ψηφίεις
κι να μι υπουστηρίξις. Θα κατέβου υπουψήφιους μι του κόμμα
τ' πιθιρού μ'. Να, σας ίφιρα κι ψηφουδέλτια.
Μόν' απ' τ' άκσι ου
Κυργιάκους ντου μπιάσαν ικατό διαόλ'. Γίνκι μπαρούτ'.
- Όζου απ' του σπίτ' ιμ,
προυδότ', κι να μη ξαναπουδουσκιλίεις του κατέφλου μ'.
Ούτι ισύ, ούτι η γναίκα σ', ούτι του ριμπαπί τς του
γαλαζουαίματου. Ιγώ ανήκου στου λαό κι πουλιμώ του
κιφάλιου.
Πάσκισι μπελ ντου μουλαημήσ'
ου Παναγιώτς, αλλά όσου πιρνούσι η ώρα, αυτός γίνταν
θηρίου.
- Όξου κι να μη σι ξαναδγιώ
μπρουστά μ', προυδότ'. Κρίμα τσ' αγώνις απ' έκανα ιγώ κι
κρίμα τα μλάρια απ' υπηρέτσις ισύ.
- Πατέρα, ξανασκέφτσι του,
ντου λέει. Αυτά μι τα ίλιγις κι όταν ήθιλα να στιφανουθώ.
— Τι ξανασκιφτώ ρε προυδότ'
τς ιργατικής τάξης; Μιτάνιουσα κι απ' σ' έσπρα, ρε χαμένου
κουρμί. Καλύτιρα να πήγνα πίσου άπου μια κουτσνιά να σ'
έκανα ένα γαβάν' να σι τρώγαν οι μπαμπούρ'. Θα είχα
γλιτώσ' άπου σένα κι δε θα τραβούσα ιτουτανά.
Αυτά ντουν είπι ου Κυργιάκους
ντου γιο τ' κι δε ντουν υπουστήρξι τς ικλουγές.
|
Back
to Home Page |
 |
|
